Deze reis neem ik u mee naar het groene Ierland. Ierland is in juli 2019 in de ban van de Brexit, op het moment dat we er zijn. Boris Johnson is in het Verenigd Koninkrijk zojuist premier geworden met de belofte dat op 31-oktober aanstaande de Brexit een feit zal zijn. Dat zet de verhoudingen op scherp.
Het verschil tussen Noord-Ierland en de republiek Ierland is louter een politiek kwestie. In wezen is er geen verschil tussen beide landen. De geloofskwestie is er gecreƫerd door Engeland door eeuwen geleden invloedrijke Engelse en Schotse edelen naar Ulster te sturen om de Anglicaanse Kerk te institutionaliseren. Dat is maar ten dele gelukt, maar heeft de boel wel op scherp gezet, met dank aan onze Willem van Oranje III koning-stadhouder. Elk jaar op 12 juli is er weer hommeles tussen de hooligans van de katholieken en protestanten. Met de Brexit in het verschiet zal de kloof alleen maar groter worden. In Ierland gaan weer stemmen op om Ierland met Noord-Ierland te verenigen en eerlijk gezegd zou dit cultureel ook moeten gebeuren. Een Noord Ier voelt zich net zoveel Ier als een Ier uit Cork. Dit wordt een hoofdpijndossier de komende tijd.
Vergelijken we Ierland met Nederland dan is de infrastructuur in Ierland nog niet zo ver. Er zijn veel bovengrondse leidingen, 4G is zeldzaam en het water uit de kraan lijkt uit een zwembad te komen en is niet te drinken. De wegen zijn ook niet bijzonder, maar wel beter dan 26 en 18 jaar geleden, toen mijn vrouw en ik hier ook waren. Verder zijn er meer dan vijftig kleuren groen te zien in de Ierse natuur. Wat gelukkig ook niet is veranderd, is de goede sfeer in Ierland. Elke avond wel ergens livemuziek met het thema: gezelligheid. In Dublin is het nog steeds ontstellend druk op straat. De bevolking is nog erg katholiek. De kerken lopen hier veel minder snel leeg dan in Nederland.